BrainDamage LIVE

Ακούσατε ακούσατε!

www.poplie.eu 22:00 - 00:00

The Velvoids @ BrainDamage

Απόψε στο BrainDamage οι Velvoids θα παρουσιάσουν το νέο τους EP “3.3 [SONIC] και θα διαλέξουμε κομμάτια μαζί.

Tune in today @ poplie.eu

BD archive 03-02-10

Όσοι καίγεστε να ακούσετε το χθεσινό BD, ιδού: Download
Περιέχει και το καινούριο κομμάτι των Velvoids "Go-Cart To The Stars"

Brain Damage Archives

Τώρα που μάλλον έλυσα κάποια τεχνικά θέματα, στο blog του Poplie.eu στην κατηγορία "podcasts", θα ανεβάζω (ελπίζω τακτικά) τις εκπομπές BrainDamage.

www.poplie.eu/blog

poplie podcasts

BrainDamage 5-11-09

Μιας και υπάρχει αυτό το κακόμοιρο blog και μιας και κάνουμε και τη ρημάδα την εκπομπή, ιδού το χθέσινο playlist!

Κατεβάστε την εκπομπή εδω:

http://rapidshare.com/files/302673467/Brain_damage_2009-11-05.mp3

Night

Είμαι προκατειλημμένος και το ξέρω. Είναι ωραίο που το ξέρω. Αισθάνομαι πιο πολύ άνθρωπος.

Καμιά φορά η πόλη μου φαίνεται τόσο οικεία και ωραία.
Φταίει το αλκοόλ, οι γνωστοί δρόμοι, οι μπάτσοι στη Χ. Τρικούπη, τα χαζάδικα στη Σκουφά τα πορτοκαλιά χρώματα της νύχτας, το προχωρημένο της ώρας, ο κρύος αέρας στη μηχανή, η ησυχία μετά τη στροφή, το βουητό από τη δυνατή μουσική στα αυτιά μου;



Όχι. Φταίει που μεγάλωσα εδώ. Αλλά δεν φταίει. Είναι. Είναι που μεγάλωσα εδώ. Είναι που αυτό περιέχει κάτι μαγικό για μένα. Ένα τζαμάρισμα της πόλης από άσχετους μουσικούς. Άσχετοι ξεάσχετοι, έχουν ψυχή και τη δίνουν και στα στενά και στα φώτα και στον ρημαδιασμένο τον ηχολήπτη που μας γάμησε τα αυτιά.

Βάζω κάτι να ακούσω προκατειλημμένος και πάλι.

Some more lyrics

Spiral
Music / Lyrics: Limencut
Solo: Vice Lesley

Spiral
Like your eyes
Delicate ice
burns into my chest

Kinky you
Seek 'n hide
Nasty fire
Frozen soul
---------------------------------
Frightened
Telling stories
No goodbye
Manipulates me

Fake handshakes
Drinking wine
Empty time
Loaded mind
---------------------------------
Ready now
With feet of plaster
The race is long
I've got to run faster

Broken arms
you 're standing cool
My lips are dry
This train was you

Ακούστε εδώ το demo recording:

Acid Tale

Μετά απο πρόσκληση της Μ...

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο κάστορας και ο λαγός στο δάσος.
Ο κάστορας ήθελε να φτιάξει ένα μεγάλο σπίτι πάνω στο ποτάμι, αλλά δεν ήξερε πως να το κάνει. Ο λαγός από την άλλη ήξερε πως φτιάχνουν οι κάστορες τα σπίτια τους, γιατί τους είχε δει πολλές φορές να δουλεύουν στο ποτάμι, αλλά φοβόταν ότι μπορεί να κάνει κανένα λάθος και δεν ήθελε να πάρει την ευθύνη. Γύριζε όμως στο δάσος και κορόιδευε τον κάστορα που δεν ήξερε να φτιάξει το καστορόσπιτο. Πέρναγε ο καιρός και από κουβέντα σε κουβέντα έμαθε ο κάστορας για τα καμώματα του λαγού και θύμωσε πολύ. «Αντί να έρθει να με βοηθήσει πάει και με κοροϊδεύει με τα άλλα ζώα» έλεγε ο κάστορας και δεν μπορούσε να ηρεμήσει από τα νεύρα του!

Δεν άργησε λοιπόν η μέρα που ο κάστορας πέτυχε το λαγό στο δρόμο του. «Α εδώ είσαι λαγέ; Τι είναι όλα αυτά τα ρεζιλίκια; Έμαθα τι λες πίσω από την πλάτη μου». Ο κάστορας ήταν πολύ θυμωμένος και ο λαγός δεν τόλμησε να μιλήσει. Μόνο άκουγε. «Μας κάνεις τον έξυπνο πώς τα ξέρεις όλα, όμως το δικό σου σπίτι δεν είναι παρά μια τρύπα στο χώμα. Τι κοροϊδεύεις λοιπόν; Στο κάτω-κάτω ξέρεις πώς τους υπόλοιπους κάστορες της περιοχής τους αποδεκάτισαν οι κυνηγοί προτού με μάθουν να χτίζω. Πού το βλέπεις το αστείο λοιπόν;». Ο λαγός αν μπορούσε, θα είχε κοκκινίσει από την ντροπή του γιατί κατάλαβε πόσο άσχημα φέρθηκε. Το μόνο που μπόρεσε να ψελλίσει ήταν «Θέλεις να σε βοηθήσω να χτίσεις το σπίτι σου;». «Φυσικά και θα με βοηθήσεις» είπε ο κάστορας που ήταν ακόμα θυμωμένος.
Έτσι κι έγινε. Ο λαγός έκανε τα σχέδια και έχτιζε, ενώ ο κάστορας έκοβε και έφερνε κλαδιά. Κανένα λάθος δεν έκανε ο λαγός και το σπίτι έγινε τέλειο. Ο κάστορας ευχαρίστησε το λαγό και του είπε πως δεν του κρατάει πια κακία, αλλά και ο λαγός κατάλαβε ότι σημασία δεν έχουν μόνο οι γνώσεις αλλά και η προσπάθεια, το ρίσκο, και η αλληλεγγύη στη ζωή.

Την άλλη μέρα οι κυνηγοί σκότωσαν τον κάστορα και διέλυσαν το φράγμα γιατί θα εμπόδιζε το ποτάμι όταν φούσκωνε το χειμώνα. Σκότωσαν και τον λαγό γιατί πλέον ήξερε πιο πολλά από εκείνους και κάτι τέτοιο δεν το ανεχόντουσαν.

AMS

Τόσες φορές έχω πάει αλλά φέτος το πρόσεξα πρώτη φορά. Φαίνεται πως τις Κυριακές που έχει καλό καιρό οι κάτοικοι του Άμστερνταμ (φαντάζομαι αυτοί που έχουν τη δυνατότητα) παίρνουν την οικογένειά τους στη βάρκα και πάνε βαρκάδα στα κανάλια. Άλλες βάρκες είναι καλοδιατηρημένες και άλλες με το ζόρι παίρνουν μπροστά. Αλλά μάλλον δεν έχει σημασία. Αυτό που δεν ξέρω είναι μέχρι που φτάνει αυτή η βόλτα. Άραγε να βγαίνουν στον Άμστελ και να φτάνουν σε άλλες πόλεις; Ζήλεψα.

Fairy tale in the woods

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα μικρό κοριτσάκι που το έλεγαν Μάρθα. Η Μάρθα ζούσε με τους γονείς της στο δάσος και ήταν μια ευτυχισμένη (σε γενικές γραμμές) οικογένεια. Η μαμά της Μάρθας, η Κατερίνα, δεν φώναζε ποτέ την Μάρθα Μάρθα, αλλά Πηνελόπη, γιατί ποτέ δεν της άρεσε το Μάρθα. Μάρθα έλεγαν την μάνα του άντρα της του Μάκη - την πεθερά της. Η Μάρθα - η πεθερά - ήταν καλή γυναίκα και τα πήγαινε καλά με την Κατερίνα. Όμως στο θέμα του ονόματος της Μάρθας «είχε πατήσει πόδι». Ο Μάκης διατήρησε υποτίθεται ουδέτερη στάση, αλλά ουσιαστικά με το να μην παίρνει θέση ενίσχυε τη Μάρθα - μάνα του. Η γιαγιά της Μάρθας - όχι η Μάρθα ή άλλη - η Διονυσία δεν είχε πρόβλημα να πουν την Μάρθα - την εγγονή εννοείται - όπως τους κατέβει, όπως χαρακτηριστικά είχε πει. Αλλά η Μάρθα - γιαγιά, πεθερά, μαμά, υπερτασική - δεν έκανε πίσω με τίποτα. Μέχρι που τους απειλήσε ότι θα σταματήσει να παίρνει τα χάπια της για την πίεση. Οπότε η Μάρθα έγινε Μάρθα. Το καλό ήταν ότι στην απεραντοσύνη του δάσους και της φύσης κάτι τέτοια προβλήματα μοιάζουν αμελητέα.

Talk to me

- Δεν είσαι blogger της προκοπής. Έχεις να ποστάρεις τόσο καιρό. Θα αραχνιάσει το ρημάδι.

- Ήμουνα πνιγμένος. Έτρεχα.

- Στα @ρ%!δ!@ μου. Ας προλάβαινες.

- Κοίτα μη με ζορίζεις μην πάω και το κατεβάσω τελείως το γαμημένο το blog.

- Οι εύκολες λύσεις.

- Τί καταλαβαίνεις με το να με τσαντίζεις;

- Οτι έχεις τύψεις που δε γράφεις. Ή φοβάσαι οτι δέν έχεις τίποτα να πείς.

- Πλάκα κάνεις. ΠΑΝΤΑ έχω κάτι να πώ.

- Να γράψεις όμως;

- Άλλο αυτό.

- Οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα οτι είσαι μαλάκας!

- Και εσύ.

- Μάλλον.

- Αντε γ@μ#σου λοιπόν.

Τις βλέπω και δεν το πιστεύω…

Θα με πιάσει πάλι η γκρίνια μου, αλλά βγήκαν μερικές καινούριες διαφημίσεις που είναι τελείως απαράδεκτες.

Τώρα που είπα τελείως, θυμήθηκα τη βλακώδη καμπάνια που έχει βγάλει στον αέρα η Tellas/Wind με τον Τέλη! Θέλουν να μας πούνε πού είναι το αστείο για να γελάσουμε;
Είναι δυνατόν; Δεν την είδε κανείς προτού βγει στον αέρα; Τι να πω. Να πω ότι δεν είχαν λεφτά να φτιάξουν καμιά καλύτερη; Έλεος.

Μετά ήρθε και η Ηλεκτρονική. Άλλοι από ‘κει. Δεν ντρέπονται καθόλου; Θα έπρεπε! Copy/Paste την Q; Και τα ανθρωπάκια ίδια; Άραγε αυτός που έδωσε έγκριση για αυτό το σπότ ήρθε χθες στην Ελλάδα από τον Άρη ή δεν έχει τηλεόραση;

Την άλλη με τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι που του λέει η άλλη «Γκρι – Γκρι», δεν την σχολιάζω καθόλου.

Εντάξει ρε παιδιά είπαμε να παίζει και τίποτα πρωτότυπο αλλά έχουμε μπερδέψει το πρωτότυπο με τη μαλακία.

Έλεος (το είπαμε;)


Quiz: Βρείτε πόσα ερωτηματικά έχει το post και κερδίστε πλούσια δώρα!

To krasaki tou Tsou

Αν και η πολιτική του blog είναι να μην χρησιμοποιείται ξένο υλικό, θα πρέπει να κάνω μια εξαίρεση γιατί οι τύποι είναι θεοί!!!!!!!
Ιδού το φοβερό clip με το "Krasaki tou Tsou"

Πώς να γίνεις Άνθρωπος με 3000€

Όταν λέμε άνθρωπος εννοούμε με μια μάπα και σώμα της προκοπής, με γκαρνταρόμπα, με σπίτι κυριλέ, με το ωραίο σου το αυτοκίνητο, αξεσουάρ ΑΑΑ και τη μακροζωία στην τσέπη λόγω καλής διατροφής και άσκησης.

Όλα αυτά και ακόμα παραπάνω είναι εφικτά και εύκολα άμα έχεις λίγα φράγκα, τηλεόραση, τηλέφωνο και αϋπνίες. Γιατί θα κάτσεις και θα δεις τηλεόραση την άκυρη ώρα και θα δεις μπροστά σου το καταπληκτικό τρυπάνι με τους δυο βιδολόγους παρακαλώ. Δεν θα το πάρεις; Θα το πάρεις.

Μετά είναι το άλλο το πριονάκι που κόβει τα πάντα και τζάμια και γενικά ό,τι σου τη βαρέσει να κόψεις. Αυτά σε συνδυασμό με την σκάλα που αλλάζει 5-6 σχήματα και το ρολό που δε στάζει θα σε βοηθήσουν να φτιάξεις το σπίτι σου τέλειο ακόμα και αν είσαι ζώο και δεν πιάνουν τα χέρια σου ούτε απλό κατσαβίδι. Βάζεις και 2 μπουχάρες σε προσφορά, 4-5 σετ τραπεζομάντιλα, σεντόνια (προλάβετε τελευταία κομμάτια), μαξιλαροθήκες και το μαγικό σκουπάκι και είσαι κοπμπλέ!

Το αυτοκίνητο είναι απλή δουλειά γιατί τον ατμοκαθαριστή θα τον πάρεις και για το σπίτι, δεν είναι πεταμένα λεφτά. Επιπλέον μικρές γρατζουνιές και όλα αυτά θα φύγουν με την ειδική μπογιά που σε προστατεύει άμα πέσει οξύ ή φωτιά στο καπό.

Οκ σπίτι και αυτοκίνητο. Πάμε τώρα σε εσένα τον ίδιο. Που πας ΡΕ με τις μπάκες και τα κρεμασμένα μάγουλα; Εδώ με πολύ λίγα λεφτά έχεις ατελείωτες επιλογές. Γυμνάσου με αυτό που σου σπρώχνει την κοιλιά, το άλλο που το γουστάρει και ο Chuk Norris, το Billy’s bootcamp, το παράλλο που τρέχεις στον αέρα, το μικρό τραμπολίνο και το άλλο-άλλο που το δείχνει ένας σφιχτερμαν με κοτσιδάκι. Εκτός αν δε γουστάρεις κούραση οπότε βάζεις το άλλο-άλλο-άλλο που σου κάνει σπασμούς στους μυς ή εκείνο που είναι με τη ζώνη που ζεσταίνει, ή ακόμα τη μικρή σάουνα, ή ακόμα-ακόμα όλα μαζί τα παραπάνω αφού δεν χρειάζονται πάνω από 2-3 λεπτά το καθένα, μέρα-παρά-μέρα, οπότε σύνολο ούτε μισή ώρα την ημέρα δε βγαίνει.

Τέλειο το σώμα. Βάφεις με το ειδικό πινελάκι τα δόντια σου λευκά, βάζεις και τα αυτοκόλλητα που σου τσιτώνουν τη μούρη, ρίχνεις και το μαλλί από πάνω και είσαι μοντέλο.
Για να διατηρηθείς όμως σε φόρμα πρέπει να τρως και σωστά. Οπότε παίρνεις τον αποχυμωτή και το άλλο που κόβει σε κυβάκια την ντομάτα και το άλλο το μιξεράκι που κόβει και το τσιμέντο και το κάνει σκόνη. Παίρνεις και την τοστιέρα που ψήνει μπριζόλες και λουκάνικα με υγιεινό τρόπο και τον ατμομάγειρα για να κλείσεις ως σέφ. Αν τώρα περισσέψει φαγητό, το βάζεις στα αεροστεγή τάπερ που στοιβάζονται.

Τέλος παίρνεις και ένα δερμάτινο σακάκι με παπούτσι ασορτί, γυαλιά ηλίου με design NASA, σκουλαρίκια και κανένα αμπαζούρ αντίκα για να μη σε λένε και γύφτο.

Αν και με τις μπουχάρες και μόνο το ψιλοσώζεις.

Ντόμινο

Νομίζω πως οργανώνω τις σκέψεις μου σαν ένα ντόμινο. Όχι όμως το κανονικό παιχνίδι, αλλά εκείνο που στήνεις τα πούλια του ντόμινο το ένα δίπλα στο άλλο για να τα ρίξεις μετά.

Έτσι και εγώ στήνω τη μια σκέψη δίπλα στην άλλη και παραδίπλα μία ακόμα.

Και όταν μαζευτούν πολλές σκέψεις μαύρες και άσπρες, όλες στημένες δίπλα-δίπλα, αρκεί μια απρόσεκτη κίνηση και η αλυσιδωτή κατάρρευση ξεκινάει.

Λίγο αργότερα οι σκέψεις έχουν γίνει ένας σωρός που με τρομάζει και μόνο που τον κοιτάζω. Πρέπει να μπουν και πάλι οι σκέψεις στη θέση τους.

Γι αυτό δεν έχω ποστάρει τόσες μέρες. Οι σκέψεις είναι σωρός.

Τουλάχιστον θα ξαναβρώ εκείνες τις σκονισμένες σκέψεις που είχα καιρό να τις κοιτάξω.

Τις ξαναστήνω.

Πάλι όρθιες;

Thursday @ Gagarin 205

Where is my mind?

Πολλές φορές δεν θυμάμαι ονόματα, νούμερα, οδούς, πως σε λένε, που το άφησα , τι έφαγα, αν στο είπα, ποιοι ήτανε, πότε ήτανε, τι μέρα ήτανε αλλά και τι μέρα είναι, τα ονόματα τα είπα; κλείδωσα; ναι; κλπ.

Απ΄ τη δουλειά θα είναι. Απ' την κούραση. Δεν είναι κατάσταση αυτή. Δε γίνεται να τα βάλω σε κανένα usb;

Ωχ-ωχ κόλλησε.
Τα έσωσα; Φτου! Πάνε όλα!

Αναξιόπιστη τεχνολογία!



Υ.Γ. Τελικά πενταήμερη πήγα;;;

Black lips + The Velvoids @ Gagarin 205

Την Πέμπτη 10/04/08 θα παίξουν στο Gagarin 205 οι Black Lips που μας έρχονται από την Georgia των ΗΠΑ. Θεωρούνται από τα πιο hot νέα garage groups. Τη συναυλία θα ανοίξουν οι Velvoids.

Θα πάω...

Info:
Gagarin 205 Live Music Space: Λιοσίων 205

Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 21:00 και εισιτήρια προπωλούνται, προς 25 ευρώ, στο Ticket House (Πανεπιστημίου 42 / τηλ. 210 3608366) και το www.ticketpro.gr

Anti-anti-virus

Τελικά έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα πρέπει να κολλήσεις μια καλή ίωση για να καταλάβεις ότι πρέπει να αφιερώσεις και λίγο χρόνο για ξεκούραση στον εαυτό σου.
Αν και είναι προφανές ότι δεν γίνεται να τρέχουμε συνέχεια σε καθημερινή βάση, σπάνια κάνουμε μια στάση για να ξεκουραστούμε.
Τελικά τη φχαριστήθηκα την ιωσούλα μου και ας «έχασα» το ΣΚ. Τηλεόραση, ηρεμία, ύπνος, βιταμίνες και delivery. Not bad at all…

Blog

Blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog, blog.